Als avonturier sta ik te popelen om steeds nieuwe bestemmingen op te zoeken. Ik kan ‚out-of-the-box’ denken en houd van de ongebaande paden. Ik moet er niet aan denken om met een georganiseerde groepsreis mee te moeten. Ik kom op mijn manier onderweg zóveel leuke mensen tegen, steeds weer anderen. Mijn koers is een dagkoers: ik zie wel wat ik tegenkom. Daarom ontdek ik zo veel nieuwe terreinen. Mijn valkuil is dat ik het reisdoel uit het oog verlies en anderen tijdens de reis kwijt raak. En budgetteren is ook wel wat lastig met mijn reisstijl.

Organisaties die voor verandering staan hebben geluk als zij avonturiers aan boord hebben. Collega’s zijn vaak ook best bereid om avonturiers te helpen om hun dromen te realiseren. De meeste mensen houden diep in hun hart wel van dromers. Die moeten dan wel open staan voor enige planning en koersvastheid om samen de reis naar het einddoel te maken.Chance helpt avonturiers hun dromen te realiseren door aansluiting te houden met diegenen die iets minder avontuurlijk zijn.