Oppervlakkige bezoekjes zijn niet zo aan mij besteed. Als ik ergens heen ga, wil ik me er eerst goed in verdiepen. Goede voorbereiding is het halve werk: wat is de geschiedenis, hoe zijn de dingen hier ontstaan, vanuit welk tijdsperspectief moet ik ze bekijken? Dat geeft me meer inzicht, waardoor ik de waarde van de dingen nog beter kan beoordelen. Kijk toch eens naar de kwaliteit van die details, hoe mooi dat gemaakt is! Met reizen en veranderen kom je ook wel eens in ongewisse situaties terecht. Je kunt niet alle risico’s van te voren inschatten. Maar eigenlijk wil ik wel volledig inzicht in het einddoel en ook het liefst in een gedetailleerde route daar naartoe! Hoe ziet het doel er uit, waarom gaan we daar heen? Door het blijven inventariseren van risico’s kom ik soms maar niet toe aan de eerste stappen. 

Chance kan deze eigen-wijze reizigers leren om meer gebruik te maken van- en te vertrouwen op de kwaliteiten van anderen. Een onderscheid te maken tussen feitelijke risico’s en “fatale fantasieën”. Te genieten van de reis in plaats van alles volgens blauwdrukken te doen. Eenmaal op reis zal de cultuurreiziger de gids vaak overtroeven met kennis en inzichten.